İzzet Baysal Hayatı

İzzet Baysal, 1907 yılında Bolu’nun Karaçayır Mahallesi’nde dünyaya gelmiştir. Babası Rüştiye Mektebi mezunu Memur Ahmet Canip Efendi, annesi de Bolu’nun Alpagutbey Köyü’nden Hafız Behiye Hanım’dır. İkisi erkek, ikisi kız dört çocuklu ailenin en küçük çocuğu İzzet Baysaldır.

İzzet Baysal, ilk ve orta öğrenimini Bolu’da yapmıştır. 1926 yılında İstanbul’da Mekteb-i Sultan-i Nefise’ye (bugünkü ismi ile Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi) kaydolur ve 1931 yılında Mimar olarak mezun olur. Dar gelirli bir ailenin çocuğu olan İzzet Baysal, 1927 yılında babasını da kaybetmiştir. Ama yılmamış, tatil aylarında ve okurken çeşitli işlerde çalışarak öğrenimini devam ettirmiş ve 411 no’lu diplomayı başarı ile almıştır.

İzzet Baysal Hayatı Devamı

Memuriyet hayatına Bolu Nafia (Bayındırlık) Müdürlüğü’nde Mimar olarak başladı. 1932 yılında birkaç arkadaşı ile birlikte Gerede İlçesi’nin imar planını yaptı.

Daha sonra Ankara’da Milli Müdafaa Vekaleti Hava Müsteşarlığı’nda Mimar olarak çalışmaya başladı. Görevi icabı Eskişehir Hava Meydanı inşaatının koordinatörlüğünü yapmıştır. 1934 yılında bu görevinden istifa eder ve Eskişehir Belediyesi’nde Fen İşleri Şefi olarak göreve başlar. Aynı yıl Eskişehir Lisesi’nde Coğrafya Öğretmeni olarak görev yapan Çanakkale’li Refika Pınar ile evlenir.

1936 yılında Ankara’da serbest olarak çalışmaya başladığını görürüz.1939 yılında tek evlatları olan Esin dünyaya gelir.

Ankara’da Azerbaycan temsilcisi Sadri Maksudi Aral’ın ve Medine Muhafızı Fahrettin Paşanın köşk projelerini İzzet Baysal yapmıştır.

1939 yılında vatani görevini yapmak üzere Afyon’a gitmiştir ve 1942 yılında tekrar Ankara’ya dönmüştür.

Başlayıp bitirdiği inşaatlara gelince;

Ankara Etlik Veteriner Laboratuarı, Bolu Devlet Hastanesi, Bolu Lisesi, Bolu Ziraat Bankası Evleri, Bolu Kız Enstitüsü (Zübeyde Hanım Kız Meslek Lisesi), Bolu Kapalı Cezaevi, Bolu-Adapazarı yolu üzerindeki Melen Köprüsü inşaatı ve yol inşaatları bunlardan bazılarıdır.

1942 yılında eşi Refika Hanım vefat edince, elindeki mevcut işlerini tamamlayıp, 1943 yılında İstanbul’a gider ve Karaköy’de Perşembe Pazarı’nda sıhhi tesisat ve hırdavat üzerine çalışan bir mağazayı satın alır ve ticarete başlar. Aynı zamanda kapı kilitleri imali için küçük bir atölye kurmuştur. Ama bu O’na yetmemiş, dükkanında sattığı “boru ekleme parçaları”nın neden yerli üretilemediğine kafa yormaya başlamıştır.

İki kere Almanya’ya giderek Temper Dökümü’nün ne olduğunu araştırır, bu dökümden imal edilen boru ekleme parçalarının Türkiye’de imali için çalışmalar yapar ve neticede 1950 yılında özel teşebbüsün ilk Mekanize Döküm Fabrikası’nı kurar.

Baysal’ın çok zor şartlarda kurduğu bu fabrika üretime geçer geçmez Avrupalı Şirketler (6 büyük üretici Zürih’te bir kartel oluşturmuşlardır.) Türkiye’nin bu çiçeği burnunda kuruluşunu batırmaya çalışırlar ve Türkiye’ye yaptıkları ihracata % 40 indirim uygulamaya başlarlar. İzzet Baysal, her zaman olduğu gibi azmi, cesareti, çalışkanlığı ve sabrı ile bazı geceler fabrikada yatarak da olsa, bu işin de üstesinden gelmiştir. Hatta, 1970’li yıllarda Avusturya, Almanya, Yunanistan ve Arap ülkelerine ihracata başlamıştır

1951 yılında İzzet Baysal Döküm Sanayii Müessesesi adı altında kurulan bu fabrika, 1957 yılında bir aile şirketi haline dönüştürülmüş, İzsal Döküm Sanayii A.Ş. adı altında bugünlere kadar faaliyetini sürdürmüştür.

En büyük yardımcısı 1953 yılında yanına aldığı yeğeni Ahmet Baysal’dır. Hayatta en fazla değer verdiği kişi ise, kızı Esin’dir. 1939 yılında dünyaya gelen Esin, İstanbul Boğaziçi Koleji mezunudur. 1964 yılında aynı kolej mezunu Ankara’nın köklü ailelerinden Avundukların oğlu Cahit Avunduk’la evlenmiştir.

Esin Avunduk, babasını hiçbir zaman yalnız bırakmamış, varlığı ile zor zamanlarda babasına hep destek olmuştur. Vakfın kurucuları arasında olup, aynı zamanda Yönetim Kurulu Üyesi ve başkan vekili olarak görev yapmaktadır.

1975 yılı ortalarına kadar bizzat işlerin başında gördüğümüz İzzet Baysal, daha sonra da haftanın 3-4 günü iş yerine giderek işlerini takip etmeye başlamıştır. Gelir Vergisi’nde altın madalya ile ödüllendirilmiş, İstanbul’da Kurumlar Vergisi verenlerin ön sıralarında yer almıştır. 1986 yılında ikinci eşi Nafize Hanım’ı kaybetmiştir. 1986 yılının sonunda İzzet Baysal Vakfı’nı kurmuş ve tüm varlığını vakfına vasiyet etmiştir. 1994 yılı Eylül ayının sonunda iş hayatından çekilmiş ve çalışmalarını İzzet Baysal Vakfı’nda yoğunlaştırmıştır. 05.03.2000 tarihinde sabah saat: 07.00’de hakkın rahmetine kavuştuğunda 93 yaşında bulunmaktaydı. 08.03.2000 tarihinde hiç kimseye nasip olmayan muazzam bir kalabalıkla, kendi arzusu ve Bakanlar Kurulu kararı ile Abant İzzet Baysal Üniversitesi Gölköy Kampüsündeki anıtmezarına, çok sevdiği ve her şeyini adadığı Üniversite gençliğinin kalbine defnedilmiştir.

Mekanı Cennet Olsun.

İzzet baysal Belgeseli

Eserleri

Eğitim Tesisleri

İlk ve Orta Dereceli Eğitim Kurumları Kuruluş Tarihi
Behiye Baysal İlkokulu 1987
Atatürk İlköğretim Okulu İzzet Baysal Ek Binası 1988
Seyit Köyü Mehmet Baysal İlkokulu (A.S.B) Şu anda izci evi olarak kullanılmaktadır. 1988
İzzet Baysal Anadolu Lisesi 1988
İzzet Baysal Endüstri Meslek Lisesi (Halen Mimar İzzet Baysal E.M.L olarak hizmet veriyor.) 1989
İzzet Baysal Çıraklık Eğitim Merkezi 1989
Canip Baysal İlköğretim Okulu 1990
İzzet Baysal Anadolu Otelcilik ve Turizm Meslek Lisesi 1990
Zübeyde Hanım Kız Meslek Lisesi Öğrenci Yurdu (Donanımlı) ve Defile Salonu 1990
50. Yıl İlköğretim Okulu ( Halen ilkokul olarak hizmet vermektedir.) 1990
Dr. Tevfik Atay Sağlık Eğitim Merkezi (A.S.B) 1990
Bolu Belediyesi Nafize Baysal Kreşi 1991
Bolu İzzet Baysal Anadolu Kız ve Erkek Öğrenci Yurtları (Donanımlı) 1991
İzzet Baysal Anaokulu 1991
Behiye Baysal İlköğretim Okulu (A.S.B) 1994
İzzet Baysal Halk Eğitim Merkezi ve Akşam Sanat Okulu 1994
Ticaret Lisesi Bilgisayar Laboratuarı (A.S.B) 2004 yılında yeni bilgisayarlarla yenilendi. 1995
Emine-Mehmet Baysal Eğitilebilir Çocuklar Okulu (M.İ.B) 1997
Mehmet Baysal Uygulama Okulu (M.İ.B) 1997
İzzet Baysal Anadolu Teknik Lisesi 1997
Canip Baysal Lisesi (Arsası ile) 1998
Bilgisayar Laboratuvarları 1998
Canip Baysal Lisesi Bilgisayar Laboratuvarı 1998
Deprem Sonrası Bolu’ya Muhtelif Prefabrik Okul Binaları (7 Adet) 2000
Bolu Anadolu Güzel Sanatlar Lisesi Konser ve Sergi Salonu (A.S.B) 2006
Bolu Fen Lisesi Spor Salonu (A.S.B) 2007
Bolu İzzet Baysal Sağlık Meslek Lisesi ve Yurdu 2007
Bolu Canip Baysal Öğrenci Yurdu 2008
Bolu Mebrure ve İlhan Bağışgil Anaokulu 1 (M.İ.B) 2008
Bolu Anadolu Öğretmen Lisesi Çok Amaçlı Spor Salonu 2008
Bolu Emine Mehmet Baysal Lisesi (A.S.B) 2010
Bolu Mebrure ve İlhan Bağışgil Anaokulu 2 (M.İ.B) 2011
Emine Mehmet Baysal Spor Salonu (M.İ.B) 2012
Emineana Anaokulu (A.S.B) 2014
Mimar İzzet Baysal Endüstri Meslek Lisesi Spor Salonu (M.İ.B) 2014
50.Yıl İzzet Baysal İlkokulu Ek Bina 2015
Refikaana Anaokulu (Donanımlı) 2015
Mehmet Baysal Spor Salonu (M.İ.B) 2015
Kadriyeana Anaokulu (A.S.B) 2015
Zübeyde Hanım Kız Meslek Lisesine Yaptırılan İlave Derslikler ve İş Atölyeleri 2018
İzzet Baysal Ortaokulu ve Spor Salonu 2018

Sağlık ve Sosyal Hizmet Tesisleri

Sağlık Tesisleri Kuruluş Tarihi
Bolu Eski Devlet Hastanesi İzzet Baysal Acil Servis Ünitesi 1988
Mehmet Baysal Hemşire Eğitim Merkezi 1986
Bolu Devlet Hastanesi Starilizasyon Bölümü 1998
İzzet Baysal Köy Sağlık Evleri (Bolu’nun 35 köyüne donanımlı olarak) 1987-1993
Emine Baysal Hasta Servisi (A.S.B) 1989
Refika Baysal Ana Çocuk Sağlığı Merkezi 1990
İzzet Baysal Hemodiyaliz Ünitesi 1992
Bolu İzzet Baysal 200 Yataklı Devlet Hastanesi Külliyesi 1993
5 Nolu Sağlık Ocağı 1994
Sarıyer Belediyesi İzzet Baysal Sağlık Merkezi (Donanımlı) 1996
SSK Bolu Hastanesi İzzet Baysal Hemodiyaliz Ünitesi (Donanımlı) 1996
İzzet Baysal Devlet Hastanesi Acil Servis Sosyal Hizmet Binası 1997
İzzet Baysal Devlet Hastanesi
İzzet Baysal Kadın Doğum ve Çocuk Hastanesi (Donanımlı) 1998
Sosyal Hizmet Tesisleri Kuruluş Tarihi
Baysal Camii (Karaçayır Mahallesi) 1964
İzzet Baysal Huzur Evi (Donanımlı) 1988
İstanbul İzzet Baysal Huzur Evi Maslak (Donanımlı) 1990
İzzet Baysal Bolu Huzur Evi Lojmanı 1990
İzzet Baysal Yaşlılar Evi ve Yetiştirme Yurdu 1991
İzzet Baysal Devlet Hastanesi Bulvarı (Belediye eli ile) 1996
Bolu Solmaz Ahmet Baysal Öğretmen Evi ve Eğitim Merkezi (Donanımlı) 2005

Abant İzzet Baysal Üniversitesi Tesisleri

Abant İzzet Baysal Üniversitesi Kuruluş Tarihi
Bir Üniversitenin Kuruluş Öyküsü
Fen-Edebiyat Fakültesi ve Fen Edebiyat Laboratuvarları 1993
1. Yurt Binası 1993
1. ve 2. Lojmanlar (39 Daire) 1993
Sosyal Hizmet Binası (Misafirhane) 1993
Yemekhane Binası ( 2 Blok) 1993
Isıtma Tesisleri 1993
Bina Giriş ve Yol Bordürleri 1993
2. Yurt Binası 1994
3. ve 4. Lojmanlar (39 Daire) 1994
İzzet Baysal Spor Merkezi (Yüksekokul ve 2 Spor Salonu) 1995
İzzet Baysal Kültür Merkezi (Donanımlı) 1995
Sosyal Tesis (Tadilat) 1996
Rektörlük Binası (Donanımlı) 1997
5,6 ve 7. Lojmanlar (60 Daire) 1998
AİBÜ Canip Baysal Camii 1998
Turgut Gülez Araştırma Laboratuvarı ( Birgan Gülez bağışı ile) 1998
İzzet Baysal Tıp Fakültesi Araştırma ve Uygulama Hastanesi 1998 – 2002
Hayvan Laboratuvarı, Isı Merkezi, Gaz Sistemi ve bazı donanımlar 1998 – 2002
İzzet Baysal Tıp Fakültesi Morfoloji ve Dekanlık Binası 2000-2004
İzzet Baysal Tıp Fakültesi Morfoloji Binası Otomasyonu 2005
İzzet Baysal Mühendislik-Mimarlık Fakültesi 2005-2006
İzzet Baysal Müzesi 2006
İzzet Baysal Fizik Tedavi ve Rehabilitasyon Hastanesi 2009 – 2011
AİBÜ Canip Baysal Camii Ek İnşaatı 2011
AİBÜ Seben İzzet Baysal Meslek Yüksek Okulu İnşaatı 2015
AİBÜ Seben İzzet Baysal Meslek Yüksek Okulu Öğrenci Yurdu 2016
Seben İzzet Baysal Meslek Yüksek Okulu Basketbol ve Voleybol Sahası 2016
Mengen İzzet Baysal Aşçılık ve Gastronomi Kampüsü 2018
İzzet Baysal Dernekleri ve Toplulukları